sztuka

Centrum Społeczności Żydowskiej JCC Warszawa, Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej i Łukasz Kos zapraszają na wyjątkową wystawę prac Ninel Kameraz Kos, która będzie do obejrzenia w mieszkaniu artystki w dniach od 26 maja do 4 czerwca 2017. Partnerem wystawy jest Żydowski Instytut Historyczny.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na spacer w języku angielskim po wystawie 'Syrena herbem Twym zwodnicza'. Publiczność odwiedzająca nowo powstały pawilon Muzeum obejrzy połączenie materiału historycznego – dzieł sztuki i artefaktów – z twórczością współczesnych artystów inspirowaną mitologicznym motywem. Celem wystawy jest pokazanie i uruchomienie potencjału tkwiącego w symbolu syreny. Jest to pierwsza tak duża wystawa współcześnie traktująca o syrenie, łącząca różne podejścia do zagadnień hybrydowości, tożsamości narodowej i mitologii. Tytuł to cytat z wiersza 'Dedykacja' Cypriana Kamila Norwida z 1866 roku, będącego osobistą inwokacją do Warszawy ('młodości mej stolico…') i przypomnieniem mitologicznej syreny jako niebezpiecznej hybrydy człowieka i zwierzęcia (oryginalnie ptak z głową kobiety), uwodzącej żeglarzy śpiewem i wiodącej ku zatraceniu. Poeta, by pokazać własne złożone relacje z Warszawą przywołuje antyczne źródła herbu – inwokacja Norwida zainspirowała metodę pracy twórców wystawy.Na przestrzeni wieków wyobrażenia i przedstawienia syren są tak różnorodne, że właściwie jedyne, co mają ze sobą wspólnego, to dwoistą, hybrydyczną naturę: człowieka i zwierzęcia. Nawet warszawski herb z mroków średniowiecza wyłania się zaskakująco jako postać męska, pół człowiek, pół skrzydlaty smok, zaś wizerunek kobiety ryby jako herbu miasta utrwala się dopiero u progu XVIII wieku. Wystawa oddaje tę różnorodność. Syrenę prezentują m.in. szkice Pabla Picassa, kolaże brytyjsko-amerykańskiej surrealistki Penny Slinger czy obrazy Doroty Jurczak. MUZEUM nad WisłąWybrzeże Kościuszkowskie 22 (Skwer Kpt. S. Skibniewskiego 'Cubryny')
Zapraszamy do magicznej krainy dzieciństwa, by zobaczyć świat na nowo wrażliwymi oczami kilkuletniego bohatera – na show w wykonaniu gwiazdy „Mam Talent” – Tetiany Galitsyny. Będzie to poruszająca opowieść o Małym Księciu opowiedziana światłem i wodą, malowana na żywo piaskiem, połączona z elementami spektaklu teatralnego. Dopełnieniem będzie poruszająca najgłębsze emocje oprawa muzyczna.
W Poniedziałek Wielkanocny ruszył ósmy już, wiosenny festiwal Wszystkie Mazurki Świata – tygodniowe święto muzyki tradycyjnej z różnych regionów Polski. W wielu miejscach Warszawy można do woli słuchać, tańczyć, grać i śpiewać, praktykować muzykanckie rzemiosło pod okiem wiejskich mistrzów, podpatrywać jak powstają tradycyjne instrumenty. Nie zabraknie też muzyki gości z zagranicy.   Główny koncert tegorocznej edycji festiwalu nosi tytuł „Muzyka Wisły”. Zgromadzi wykonawców z regionów leżących wzdłuż rzeki, od Beskidu Śląskiego aż po Kujawy. Zabrzmią melodie pasterskie od strony górskich źródeł i powolne kujawiaki od Torunia, powiślaki i zawiślaki ze środkowego biegu, tańce flisaków i piosenki warszawskich przedmieść. Krzysztof Trebunia-Tutka, Wałasi, kapela Niwińskich, Heniek Małolepszy i inni wykonawcy będą wędrować z prądem i pod prąd, reaktywując „muzykę Wisły”. (Centralna Biblioteka Rolnicza, piątek, 22 kwietnia). Warsztaty tańca, śpiewu i gry na instrumentach, od początku istnienia festiwalu stanowią jego dominującą część. W tym roku oferta warsztatów jest tak szeroka, że można mówić o powołaniu w Warszawie cyklicznego Uniwersytetu Mazurkowego. Prowadzonych będzie ok. 50 klas – tańca (dla zaawansowanych i początkujących, z Polski centralnej, południowej, ze Szwecji, z Norwegii), śpiewu (przyśpiewkowego z Radomskiego, wielogłosowego z Podlasia i z Ukrainy), kilka różnych klas gry na skrzypcach, harmonii i innych instrumentach. Od wtorku rano, do soboty po południu każdy może zdobywać podstawy do praktykowania muzyki tradycyjnej. Festiwal Wszystkie Mazurki Świata powstał w 2010 roku i od tego czasu odbywa się dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Celem festiwalu jest promocja polskiej tradycyjnej muzyki oraz tańca w formach niestylizowanych czyli zaczerpniętych bezpośrednio od wiejskich muzykantów i tancerzy. Każda edycja festiwalu realizowana jest poprzez szereg działań, w które angażują się wiejscy wykonawcy starszego pokolenia, profesjonalni muzycy i młode pokolenia entuzjastów muzyki tradycyjnej. Udział tych różnorodnych grup i niezwykła atmosfera spotkania sprawia, że festiwal przyciąga coraz szerszą polską i zagraniczną publiczność. Program: PONIEDZIAŁEK 17. 04. (Okolice kościoła pokamedulskiego, ul. Dewajtis 3) godz. 12.00 – 15.00 - Wielkanocna impreza przy muzyce tradycyjnej Godz. 12.00, Do tańca zagra Janusz Prusinowski Kompania (przed kościołem) Godz. 13.15, Koncert zespołu More Jurija Pastuszenki (podziemia kościoła) WTOREK 18. 04. (Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12) Godz. 19.00 KONCERT LAUREATÓW KONKURSU DLA MŁODYCH WYKONAWCÓW „STARA TRADYCJA" 22.00 – 1.00 Klub festiwalowy, Solec 55   ŚRODA 19. 04. (Nowy Świat Muzyki, ul. Nowy Świat 63) Godz. 17.30 WERNISAŻ WYSTAWY „Sprzedana Muzyka”, prace Andrzeja Bieńkowskiego, Centralna Biblioteka Rolnicza, Krakowskie Przedmieście 66 Godz. 19.00 KONCERT „OPOCZNO STOLICĄ OBERKA” – Muzyka z opoczyńskiego *Kapela Opocznianka *Kapela Jana Kępy z Bobrowca *Kapela Biniek - Wojciechowski – Lipski *Odpoczno 22.00 – 1.00 Klub festiwalowy, Centralna Biblioteka Rolnicza   CZWARTEK 20. 04. (Centralna Biblioteka Rolnicza, Krakowskie Przedmieście 66) Godz. 19.00 KONCERT „PIEŚNI WIOSNY, PIEŚNI LATA” – Pieśni z Podlasia, Ukrainy i Rosji *Wiera Niczyporuk *Eudokia Markiewicz i Zofia Kirdylewicz *Nadija Klopotenko, Igor Perewertniuk *Z lasu *Marina Kriukowa i zespół Repei 22.00 – 1.00 Klub festiwalowy, Centralna Biblioteka Rolnicza W klubie festiwalowym zagra m.in. Zdzisław Marczuk, harmonista z Polesia lubelskiego ​ PIĄTEK 21. 04. (Centralna Biblioteka Rolnicza, Krakowskie Przedmieście 66) Godz. 18.30 Ilustrowana zdjęciami opowieść o Urzeczu - zapomnianym, nadwiślańskim mikroregionie, dr Maurycego Stanaszka Godz. 19.00 KONCERT „MUZYKA WISŁY” – Muzyka regionów leżących wzdłuż Wisły *Wałasi (muzyka Beskidu śląskiego) *Barbara Michalec i uczniowie – Maniucha Bikont , Michał Maziarz (muzyka powiśla kieleckiego) *Krzysztof Trebunia-Tutka z kapelą Śleboda (muzyka górali podhalańskich i flisaków) *Kapela Niwińskich i Stefan Nowaczek (muzyka powiśla maciejowickiego ) *MZK Toruń i kapela Kożuch, projekt „Muzyczna Narada Sąsiedzka” (muzyka z Kujaw) *Heniek Małolepszy i Warszawskie Przedmieście (muzyka miejska i podmiejska) 22.00 – 1.00 Klub festiwalowy, Centralna Biblioteka Rolnicza   SOBOTA 22. 04. (Forteca, ul. Zakroczymska 12) Godz. 11.00 – 18.00 TARGOWISKO INSTRUMENTÓW Ponad 100 twórców instrumentów z Polski, Ukrainy, Anglii, Łotwy, Hiszpanii, Niemiec, Estonii, Norwegii, Białorusi i Czech, oraz: - Pokazy pracy przy instrumentach - Warsztaty tańca - Zgromadzenia śpiewacze - Małe Mazurki - atrakcje dla dzieciGodz. 19.00 – 5.00, NOC TAŃCA Do tańca zagra ponad 30 najlepszych kapel z różnych regionów Polski i z zagranicy, m. in. Kapela Niwińskich, Tęgie Chłopy, Orkiestra Sentymentalna, kapela Lipców, kapela Jana Kmity, Viguela (Hiszpania), Anon Egelanda (Norwegia), kapela Maliszów. ​ Oprócz koncertów codziennie odbywają się WARSZTATY MUZYCZNE i TANECZNE, w godzinach 10.00 -18.00, w Mazowieckim Instytucie Kultury (Elektoralna 12), Centrum Promocji Kultury w Dzielnicy Praga Południe (Podskarbińska 2), w siedzibie Orkiestry Sinfonia Varsovia (Grochowska 272), w Nowym Świecie Muzyki (Nowy Świat 63), i w Rotacyjnym Domu Kultury (Jazdów 3/18) oraz ZAJĘCIA DLA DZIECI w Muzeum dla Dzieci w Państwowym Muzeum Etnograficznym (Kredytowa 1), a także pokaz pracy nad instrumentami tradycyjnymi w ramach PRACOWNI TARGOWISKA INSTRUMENTÓW w Ambasadzie Muzyki Tradycyjnej (ul. Jazdów 3/20), od środy do piątku. Ceny biletów: Koncerty 20-25 zł, Noc Tańca 30 zł, warsztaty - 5 -10 zł wejście, Targowisko Instrumentów 10 i 5 zł. Na koncerty i warsztaty osoby do lat 16 i emeryci – wstęp wolny. Karnet na wydarzenia 110 zł, na warsztaty 50 zł. ​Więcej informacji: www.festivalmazurki.plhttps://www.facebook.com/festivalmazurki/  
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na spacer w języku angielskim po wystawie 'Syrena herbem Twym zwodnicza'. Publiczność odwiedzająca nowo powstały pawilon Muzeum obejrzy połączenie materiału historycznego – dzieł sztuki i artefaktów – z twórczością współczesnych artystów inspirowaną mitologicznym motywem. Celem wystawy jest pokazanie i uruchomienie potencjału tkwiącego w symbolu syreny. Jest to pierwsza tak duża wystawa współcześnie traktująca o syrenie, łącząca różne podejścia do zagadnień hybrydowości, tożsamości narodowej i mitologii. Tytuł to cytat z wiersza 'Dedykacja' Cypriana Kamila Norwida z 1866 roku, będącego osobistą inwokacją do Warszawy ('młodości mej stolico…') i przypomnieniem mitologicznej syreny jako niebezpiecznej hybrydy człowieka i zwierzęcia (oryginalnie ptak z głową kobiety), uwodzącej żeglarzy śpiewem i wiodącej ku zatraceniu. Poeta, by pokazać własne złożone relacje z Warszawą przywołuje antyczne źródła herbu – inwokacja Norwida zainspirowała metodę pracy twórców wystawy.Na przestrzeni wieków wyobrażenia i przedstawienia syren są tak różnorodne, że właściwie jedyne, co mają ze sobą wspólnego, to dwoistą, hybrydyczną naturę: człowieka i zwierzęcia. Nawet warszawski herb z mroków średniowiecza wyłania się zaskakująco jako postać męska, pół człowiek, pół skrzydlaty smok, zaś wizerunek kobiety ryby jako herbu miasta utrwala się dopiero u progu XVIII wieku. Wystawa oddaje tę różnorodność. Syrenę prezentują m.in. szkice Pabla Picassa, kolaże brytyjsko-amerykańskiej surrealistki Penny Slinger czy obrazy Doroty Jurczak. MUZEUM nad WisłąWybrzeże Kościuszkowskie 22 (Skwer Kpt. S. Skibniewskiego 'Cubryny')
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku rosyjskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o 'sobie', a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. Artyści:Zuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3  
Już w najbliższy wtorek Muzeum Azji i Pacyfiku i przedstawiciele społeczności irańskiej w Warszawie zapraszają na obchody Nouruzu – perskiego Nowego Roku. Jak co roku będziemy celebrować Nouruz, który poza Iranem jest obchodzony także w wielu krajach Azji Centralnej, Bliskiego Wschodu i Kaukazu. Od 10 maja 2010 Nouruz został proklamowany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ jako święto międzynarodowe, a od 2009 roku Nouruz został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Haremy, nieodłącznie kojarzone z Orientem, od stuleci rozpalające wyobraźnię Europejczyków, przywołujące na myśl zmysłowość i baśniowy luksus, były w istocie zamkniętym światem kobiet, do którego dostęp mieli wyłącznie nieliczni. Mieszkanki haremu sułtana, wysokiego dostojnika czy też  innego przedstawiciela elity wiodły życie w ukryciu, z dala od społeczeństwa, a w szczególności z dala od obcych – przyjezdnych. Niemniej, pod koniec XIX wieku, gdy fotografia stała się powszechna, życie kobiet z haremów uchwycone zostało aparatem. Został już tylko tydzień na obejrzenie wystawy prezentującej ponad 100 unikatowych pocztówek powstałych na przełomie XIX i XX wieku, z kolekcji Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych Polskiej Akademii Nauk.
Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN zaprasza na spacery po wystawie 'Śladami żydowskiej muzyki'. Muzyka wywodząca się z żydowskich obrzędów religijnych z czasem rozbrzmiewała także w karczmach, na weselach i innych uroczystościach, także chrześcijańskich. Przeniosła się do sal koncertowych i została utrwalona na płytach. Na wystawie można posłuchać muzyki kantoralnej, która dzięki gramofonowi upowszechniła się w domach żydowskiej klasy średniej, piosenek teatru jidysz, znanych na całym świecie popularnych piosenek z filmów, rewii i musicali, jazzu, folku i mocnych kawałków punkowych buntowników. Te utwory nie zawsze były żydowskie (często żydowskie nie były wcale), ale stanowiły odzwierciedlenie żydowskiego doświadczenia w XX wieku, na które składało się m.in. zaangażowanie w różnorodne ruchy artystyczne i polityczne, emancypacja i asymilacja.  Z drugiej strony, w płytowych zapisach widać także starania o podtrzymanie pamięci i żydowskiej tradycji, nieraz w formie śmiałych muzycznych eksperymentów.Na wystawie, oprócz nagrań, wywiadów i oryginalnych płyt, zaprezentowane będą też fonografy i gramofony pozyskane od lokalnych kolekcjonerów. Atrakcją będzie również specjalnie skonstruowana szafa grająca, w której można posłuchać utworów tematycznie związanych z wystawą. Zobaczymy płyty i usłyszymy nagrania m.in. tanga i fokstroty w wykonaniu orkiestry Jerzego Petersburskiego i Artura Golda, popularne filmowe przeboje autorstwa Henryka Warsa, w wykonaniu takich gwiazd, jak Wiera Gran czy Adam Aston. Do tego utwory Boba Dylana, Lou Reeda, czy The Ramones, polski bigbit w wykonaniu Śliwek i Następców Tronów, nowoczesne interpretacje muzyki klezmerskiej w wykonaniu The Klezmatics, Kroke i niesamowita Barbra Streisand! Oprócz twórców na wystawie przedstawiamy również odbiorców muzyki – o piosenkach, które odegrały ważną rolę w ich życiu, opowiadają osoby osobiście i zawodowo związane z kulturą żydowską.  Ich wypowiedzi to nie tylko opowieści o muzyce, ale również o doświadczeniu bycia Żydem w XX wieku.26 marca, 23 kwietniaBilety: 12 zł normalny, 8 zł ulgowyMuzeum Historii Żydów Polskich POLINul. Anielewicza 6
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3  
Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej  zaprasza na wernisaż 'Narodowa sztuka białoruska'. Ikony ze zbiorów Muzeum Starożytnej Kultury Białoruskiej Narodowej Akademii Nauk Białorusi pozwalają poznać specyfikę rozwoju ikonografii na ziemiach białoruskich w wiekach XVIIІ i XIX. Przyciągają różnorodnością tematów i form. Są wśród nich wizerunki świętych, liczne podobizny Matki Bożej – Matka Boska Częstochowska, Matka Boska Ostrobramska, Matka Boska Budsławska, dzieła ilustrujące sceny z Pisma Świętego. Dla białoruskiej ikonografii tego okresu charakterystyczna jest obecność wielu prądów stylistycznych. Na przemian: baroku, który panował w XVIII wieku, oraz klasycyzmu. W tym czasie rozwija się tzw. sztuka naiwna, do czego przyczynia się twórcza praca artystów samouków.Jednym z najważniejszych elementów kultury etnicznej Białorusinów jest tradycyjny strój. Jego delikatna estetyka dobrze oddaje cechy mentalności noszących go ludzi – skromność, życzliwość, pracowitość, poetyckie postrzeganie świata, subtelne rozumienie piękna. Jeszcze do początków XX wieku ludowa odzież Białorusinów zachowała wiele cech archaicznych, które przed wiekami miały ubrania wszystkich narodów słowiańskich. Cechą białoruskiego stroju ludowego jest wykorzystanie różnych technik ręcznego tkania wzorzystego, haftu, koronkarstwa. Ludowe ubrania były wygodne, dopasowane do wiejskiego trybu życia, do środowiska naturalnego. Dopracowany krój strojów z prostokątnych kawałków tkaniny był prosty i racjonalny.Galeria Brama BielańskaMuzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej(oddział Muzeum Niepodległości)ul. Czujna(wjazd od strony Wisłostrady)
O jabłoni i jabłkach, korzeniach i wykorzenieniu. O tym, jak listonosz spotkał swoją przyszłą żonę. O mistycznej klinice chirurgii. To tylko część z historii, które będzie można zobaczyć w ramach Przeglądu Animacji Estońskiej w Kinie Antropos. Wspólnie ze Stowarzyszeniem ProEstonia i Ambasadą Republiki Estońskiej serdecznie zapraszamy na pokaz filmów estońskich z wytwórni Joonisfilm. Wszystkie prezentowane produkcje tej legendarnej wytwórni pochodzą z zeszłego roku. W programie znajdzie się kilkanaście krótkich metraży.
Prom Kultury Saska Kępa zaprasza na pierwszą w Polsce wystawę współczesnych artystów z pięciu państw Arabskich znad zatoki.
Zachwycające zdobieniami bransolety, pierścienie, naszyjniki i nakrycia głowy. W pierwszy czwartek marca w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie zostanie otwarta wystawa „Skarby ze starych skrzyń” – ekspozycja prezentująca tradycyjne ozdoby z różnych regionów Bułgarii (tradycyjne ozdoby bułgarskie ze zbiorów Regionalnego Muzeum Etnograficznego w Płowdiwie).
Jak wyglądała sztuka skandynawska kiedyś, a jakie jest jej współczesne oblicze? Muzeum Narodowe w Warszawie zaprasza na wykład specjalny Johana Sjöströma poświęcony historii tych zmian od końca XIX wieku do dziś, zaś głównym przedmiotem wystąpienia będzie skandynawski fin de siècle, zwłaszcza lata 1880–1914.
Chińczycy niedawno rozpoczęli Nowy Rok. Zgodnie z tamtejszym zodiakiem patronuje mu Kogut. Symbolizuje on dynamizm i entuzjazm w działaniu, ryzyko, ale także stawianie w życiu na jakość, a nie ilość wykonywanych czynności. Na dobry początek 2017 przygotowaliśmy serię wydarzeń, które pozwolą przenieść się do dalekiej Azji. Warsztaty, pokazy artystyczne i inne atrakcje, a wśród nich między innymi karaoke, wróżby i horoskopy, kaligrafia, chińskie wycinanki, malowanie lampionów, konkursy i gry planszowe oraz coś dla ciała – medycyna chińska, stoisko z herbatą i azjatyckie smakołyki. Poczujcie się, jak na chińskim barwnym targu!
Kino Muranów zaprasza na trzecią edycję przeglądu nowego czeskiego filmu dokumentalnego 'Czeskie Dokumenty Proszę! 3'. Czeskie filmy dokumentalne to świetna wizytówka tego, co jest obecnie najciekawsze w kinematografii naszych południowych sąsiadów. Podczas gdy czeskie kino fabularne stara się wrócić na wcześniejszy wysoki poziom po tym, jak w ostatnim czasie nieco zwolniło tempa, dokument ma się bardzo dobrze i ciągle ma do zaoferowania świeże, aktualne i odważne spojrzenie na rzeczywistość. Dwa pierwsze Przeglądy w kinach Muranów w Warszawie i Nowe Horyzonty we Wrocławiu przyciągnęły setki widzów, zawędrowały również do Krakowa.Trzecia edycja Przeglądu to najnowsze i najciekawsze dokonania czeskich dokumentalistów: nagradzane na wielu festiwalach lub po prostu żywo dyskutowane na forach społecznych. W programie znajdzie się m.in. kronika w większości romskiego klubu piłkarskiego FC Roma, którego członkowie muszą przekonywać inne 'białe' drużyny w trzeciej lidze, aby w ogóle zechciały z nimi grać. Film ten jest opowieścią o różnych formach codziennej ksenofobii w Czechach. 'Normalny autystyczny film' to wizyta wśród autystycznych dzieci i młodzieży, rozrywająca pozornie stałe granice między innością i normalnością. 'Świat Daniela” to prawdopodobnie pierwszy film w światowej kinematografii, którego głównym bohaterem jest zdeklarowany pedofil. Dokument ten jest uznawany za swego rodzaju przełom i otwarcie w dyskusji o problemie pedofilii. 'Matrix AB (z cyklu Czeski żurnal)' to unikalny filmowy wgląd w świat władzy. To portret obecnie jednego z najbardziej wpływowych ludzi w Czechach, polityka i biznesmena Andreja Babiša – 'czeskiego Trumpa'. Zjawisko trampingu, typowych dla Czech weekendowych ucieczek od cywilizacji na łono natury i doświadczania innego rodzaju wolności niż na co dzień, zobaczymy w filmie 'Ameryka'. 'Prawo Helena' to portret policjantki, której udało się w latach 90. wsadzić za kratki dziesiątki ludzi związanych z gangiem Berdycha - w tym również szefa mafii. Reżyserce udało się nawiązać filmową relację z samym Berdychem i z byłymi członkami jego gangu. Najnowszy film Heleny Třeštíkovej 'Zgubne piękno' to portret największej czechosłowackiej gwiazdy filmowej Lídy Baarovej, która po swoim związku z niemieckim ministrem propagandy Josephem Goebbelsem została wrogiem narodowym i symbolem kolaboracji.Projekcjom towarzyszyć będą spotkania z autorami i gośćmi specjalnymi oraz debaty.Organizatorzy: Czeskie Centrum w Warszawie | Instytut Filmu Dokumentalnego w Pradze | kino Muranów | Gutek FilmWięcej informacji:http://warsaw.czechcentres.cz/http://kinomuranow.pl/ Kino Muranówul. Gen. Andersa 5
Chór POLIN to społeczny, eksperymentalny chór profesjonalistów i amatorów, młodych, dorosłych i seniorów, przedstawicieli mniejszości mieszkających w Warszawie, działający przy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Oprócz tradycyjnych technik pracy z głosem, chór poszukuje też niestandardowych środków wyrazu: dźwięki, melodie i interpretacje powstają w wyniku indywidualnych i grupowych poszukiwań emisyjnych, rytmicznych i brzmieniowych. Chór wystąpi z projektem 'JewTube', towarzyszącym wystawie 'Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu', która opowiada o obecności  kultury i historii żydowskiej w muzyce popularnej XX wieku. Członkowie i członkinie Chóru będą żywymi płytami miksowanymi przez dwóch dyrygentów-DJ-ów – Seana Palmera i Kubę Pałysa. Usłyszmy utwory międzywojennych żydowskich kompozytorów, popularne filmowe piosenki międzywojnia, szlagiery teatrów i kabaretów żydowskich, do tańca porwą tanga, fokstroty, walce. Jest to czwarty duży projekt Chóru POLIN. Wcześniej grupa opracowała utwór, który towarzyszył Wielkiemu Otwarciu Wystawy Stałej w Muzeum POLIN w 2014 roku, a który wyrastał z legendy o przybyciu do Polski pierwszych Żydów. Drugi projekt – 'Dialog' – towarzyszył ogólnopolskiej konferencji 'Edukacja o różnorodności' i poprzez tekst oraz muzykę odnosił się do tematu uchodźców w Polsce. Trzeci projekt 'Zamenhof' miał premierę podczas Festiwalu 'Made in POLIN' jesienią 2016 roku i był inspirowany dźwiękami oraz językami przedwojennej muranowskiej ulicy.W projekcie 'JewTube' wykorzystano następujące źródła:Już taki jestem zimny drań / słowa: Ludwik Starski, muzyka: Henryk Wars Sex appeal / słowa: Emanuel Schlechter,  muzyka: Henryk Wars  Rebeka / słowa: Andrzej Włast, muzyka: Zygmunt Białostocki Rebeka tańczy tango / słowa: Andrzej Włast, muzyka: Szymon KataszekAch, żebyś ty wiedziała / słowa: Marian Hemar, muzyka: Fred Melodyst Warszawo ma / słowa: Andrzej Włast, muzyka: Aleksander Olszaniecki Sunrise sunset / słowa: Sheldon Harnick, muzyka: Jerry Bock Avinu Malkeinu / trad. Varshe / słowa: Nahum Stutchkoff , muzyka: Joseph Rumshinsky; aranżacja: Jakub Pałys (oparta na wykonaniu piosenki przez Mappamundi and Cabaret Warsaw; aranżacja: Jane Peppler) Wstęp bezpłatny!Komponent 'Oblicza różnorodności' realizowany jest w ramach projektu 'Żydowskie dziedzictwo kulturowe'. Wsparcie udzielone z funduszy norweskich i EOG przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię. Muzeum Historii Żydów Polskich POLINul. Anielewicza 6
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Centrum Kultury Tureckiej w Warszawie zaprasza na kurs współczesnej kaligrafii tureckiej.
Yorokobi no kōen, Ogród Radości to jedyna na Pradze Północ grupa artystyczna zajmującą się popularyzacją kultury japońskiej.  W ramach grupy organizowane są m.in. wykłady, warsztaty i pokazy dotyczące tradycyjnych strojów japońskich kimon i yukat oraz zasad ich noszenia, a także warsztaty rysowania mangi, składania origami i kaligrafii.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na wernisaż wystawy 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Artyści:Zuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Tylko do końca weekendu w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski można oglądać wystawę 'Duchy wspólnoty / Public Spirits'.  Wystawa mówi o problemach jednego regionu, jednak aktualnych dzisiaj na całym świecie. To opowieść o budowaniu wspólnot lokalnych wobec postępującej globalizacji, o reakcjach – artystycznych i społecznych – na takie problemy jak agresja militarna, nierówności społeczne, dyskryminacja i narzucane z zewnątrz narracje historyczne. Wystawa prezentuje prace dwudziestu jeden artystów z Tajwanu, Hong Kongu, Chin, Wietnamu, Singapuru, Indonezji, Kambodży, Tajlandii, Myanmar/Birmy i USA.
Słynny czeski artysta Jiří David bierze udział w grupowej wystawie w prestiżowej Galerii Le Guern, którą również reprezentuje. Wystawa do wnętrza Galerii Le Guern obejmuje nowe prace artystów stworzone specjalnie na wystawę z myślą o ich pokazaniu w dobrze im znanym pomieszczeniu, jak również starsze prace inspirowane architekturą prywatnych i publicznych przestrzeni. Osobną grupą prac są fotografie przedstawiające elementy architektury i motywy wizualne korespondujące z wnętrzem Galerii Le Guern. Modułowość, rytmiczność i powtarzalność motywów pojawiająca się w wielu dziełach jest wspólnym czynnikiem łączącym prace zrealizowane w oparciu o różne metody i techniki.

Strona 1 z 8