wystawa

Czechosłowacki dizajn wspiął się na swoje wyżyny w dekadzie tuż po sukcesie na Expo 1958 w Brukseli. Styl „brukselski“ zapanował w całej Czechosłowacji, przenikał także do innych krajów i inspirował zagranicznych twórców. Wystawa – autorski projekt ołomunieckiego kolekcjonera Jana Jeništy, przygotowany dla Czeskiego Centrum – zaprezentuje polskiej publiczności piękno i uniwersalność tego stylu, który powstał w ograniczonych warunkach gospodarki socjalistycznej.Czechosłowacka ekspozycja na wystawie światowej w Brukseli miała zaprezentować styl życia zwykłych Czechów i Słowaków. Dzieliła się na główne części zatytułowane Praca – Odpoczynek – Kultura. Warszawska wystawa stara się nawiązać do tego podziału. Wystawę rozpoczyna pokaz czechosłowackiego pawilonu na Expo 1958, po którym następują fragmenty tematyczne: Przemysł, Mieszkanie, Moda, Kultura. Wystawę ramuje oś czasowa, prezentująca najważniejsze wydarzenia lat 1958-1968.Wystawa w atrakcyjny sposób prezentuje widzom skarby czechosłowackiego wzornictwa. Można na niej znaleźć twórczość graficzną (okładki książek, czasopisma, koperty płyt gramofonowych), fenomen szkła prasowanego, dizajn przemysłowy od naczyń kuchennych po plastikowe krzesła tramwajowe projektu Miroslava Navrátila, meble i wyposażenie mieszkania (telefon nazywany „trumną“, żelazko ETA 212 i suszarkę do włosów, wytwarzaną przez niemal 40 lat), a także ulubione plastikowe zabawki projektu Libuše Niklovej. Zwiedzający mogą chwilę odetchnąć w wygodnie wyposażonym brukselskim pokoiku i przekartkować czasopisma z epoki. Wystawa oferuje także wgląd w czechosłowacką kulturę lat 60. Pojawi się na niej słynne trio wokalne The Golden Kids, ale także plakaty do filmów czeskiej Nowej Fali czy książki autorów zakazanych po roku 1968, w tym pierwsze wydania Żartu Milana Kundery i Perełek na dnie Bohumila Hrabala.Projekt stanowi nawiązanie do wcześniejszych polsko-czeskich wystaw Wojna i Pokój, Dohnat a předehnat oraz Bruselas en Praga, Picasso en Varsovia, prezentowanych w ostatnich latach w Polsce, Czechach i Hiszpanii.Organizatorami wystawy są Jan Jeništa, Dom Spotkań z Historią i Czeskie Centrum. Projekt został objęty patronatem honorowym Ambasady Republiki Czeskiej w Polsce. Dom Spotkań z Historiąul. Karowa 20
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie 'Sklep polsko-indyjski' bada zapomniane, bliskie relacje pomiędzy Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Indii. Dzięki nim Polacy brali aktywny udział w socjalistycznej modernizacji Indii, podlegali wpływom kulturowym z Azji, a zarazem rozwijała się sieć nieoficjalnego handlu i przemytu. Historia peerelowskiego 'wschodniego okna na świat' pokazuje, że struktura geograficznych relacji, które wpłynęły na przemiany po 1989 roku, jest dużo bardziej skomplikowana niż prosty podział na dwie strony żelaznej kurtyny. Ekspozycja prezentuje przede wszystkim różnorodne archiwa kultury wizualnej i dźwiękowej, zarówno te oficjalne, jak i zupełnie prywatne; wielka polityczna narracja zderza się ze wspomnieniami bazarowych handlarzy, a materiały archiwalne ze współczesnymi nagraniami.'Sklep polsko-indyjski' jest wynikiem poszukiwań prowadzonych przez artystę Janka Simona oraz pisarza i dziennikarza Maxa Cegielskiego. Obaj już od końca lat 90. jeździli do Indii, gdzie natrafiali na ślady dawnej wymiany handlowej między Polską a subkontynentem. Wielokrotnie pytani, dlaczego nie przywieźli na sprzedaż kryształów, suszarek czy aparatów Zenit, postanowili po latach zrozumieć fenomen relacji z pozornie egzotyczną kulturą. Zanim nawiązali współpracę przy tym projekcie, interesowali się obydwaj np. największym złomowiskiem statków na świecie w Alang w stanie Gudźarat. Simon zajął się nim w pracy Alang transfer, kiedy przywiózł z Indii zbiór obrazków i tablic informacyjnych z różnych jednostek pływających, zaś Cegielski w projekcie Global Prosperity, w ramach którego wraz z fotografem Michałem Szlagą szukał w Alang śladów statków zbudowanych w gdańskiej Stoczni imienia Lenina – dla Indii. Obaj – Simon w pracach wizualnych, a Cegielski przede wszystkim w książkach (począwszy od debiutanckiej Masali) – analizowali historyczne i współczesne obiegi przedmiotów i idei między peryferiami Zachodu a Wschodem.Narrację rozpoczyna rekonstrukcja pamiątkowego albumu, który powstał jako prezent polskich władz dla pierwszego premiera niepodległych Indii, Jawaharlala Nehru po jego wizycie w Warszawie, Krakowie i na Śląsku w 1955 roku, gdzie witały go tłumy ludzi na ulicach, często po prostu ciekawe egzotycznego gościa – jego zaś interesowały polskie kopalnie i fabryki jako wzór dla 'największej demokracji świata'. Czarno-białe archiwalne zdjęcia definiują typ relacji między krajami działający przez długie lata: to opowieść o współpracy socjalistycznej Polski z Indiami, oficjalnie niezaangażowanymi po żadnej ze stron żelaznej kurtyny, jednak sympatyzującymi z hasłami bloku sowieckiego. W 1957 roku odwiedził Delhi premier Józef Cyrankiewicz, przedstawiony na wystawie w karykaturze z satyrycznego pisma 'Szpilki' – na słoniu. Polityka zmusiła premiera, a potem kolejnych peerelowskich dygnitarzy do przystosowania się do lokalnych obyczajów, czyli odstępstwo od sztywnych norm 'marksizmu-leninizmu'.Podobnie było w wypadku prac ekonomistów Oskara Langego i Michała Kaleckiego. Stworzona przez nich Polska Szkoła Rozwoju uważana jest dziś za prekursorską wobec badań postkolonialnych. Pracującym w Azji czy Afryce polskim specjalistom pozwalano odejść od zasad ekonomii marksistowskiej – opracowywane przez nich plany rozwoju opierały się na badaniu lokalnych warunków społeczno-gospodarczych i postulowały wprowadzenie 'gospodarki mieszanej', łączącej socjalizm i kapitalizm. Polscy inżynierowie budowali więc na subkontynencie cukrownie, elektrownie czy nowe kopalnie węgla, co pokazują na wystawie archiwalne programy Telewizji Polskiej. Szczytowym osiągnięciem takiej wzniosłej narracji o unowocześnianiu 'Trzeciego Świata' stał się gmach polskiej ambasady w Delhi, zbudowany według modernistycznego projektu Witolda Cęckiewicza i otwarty w 1978 roku. Budynek wzbudził podobno nawet zazdrość ambasadora ZSRR i do dziś pozostaje spektakularnym symbolem 'socjalistycznej modernizacji'.Równolegle coraz silniejsze były nieoficjalne wpływy kulturowe. Oddziały Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej zarówno w Warszawie, jak i w małych miastach, były enklawami, gdzie spotykali się hipisi i osoby związane z ruchami New Age, budząc zainteresowanie służb specjalnych. Popularna stawała się joga czy ruch Hare Kryszna, a wschodnie formy duchowości konkurowały z tradycją katolicką i ideologią socjalistyczną. Tymczasem polscy himalaiści, aby sfinansować swoje wybitne osiągnięcia wspinaczkowe, testowali na Wschodzie sposoby przemytu. Za nimi niebawem poszli inni. W latach 80. do Indii wywożono na sprzedaż ogromne ilości towarów (było to możliwe dzięki regularnym rejsom Polskich Linii Lotniczych Lot). Za uzyskane pieniądze Polacy kupowali tekstylia, co dało początek handlowi hurtowemu jeszcze przed 1989 rokiem. Najodważniejsi przybysze z Europy Wschodniej zajęli się natomiast niesłychanie lukratywnym przemytem złota z Singapuru do Indii. 'Twarda waluta' zarobiona na złocie i tekstyliach, zainwestowana w epoce 'wolnego handlu', stała się elementem raczkującej gospodarki liberalnej w wolnej Polsce, po 1989 roku. Jednym z jej symboli były 'India shopy', których ślady zamykają chronologię narracji wystawy.Ten późny etap nieoficjalnego handlu pojawia się na wystawie między innymi pod postacią neonu hotelu 'Prince Polonia' z delhijskiego bazaru Pahargandż, w którym zatrzymywali się początkujący polscy kapitaliści. Obiekty takie jak ten, sprowadzone specjalnie na potrzeby 'Sklepu polsko-indyjskiego', obok innych artefaktów codziennej kultury wizualnej (czasopisma, reklamy, programy telewizyjne) stanowią jedną z warstw ekspozycji. Kolejną są rozmowy nagrane współcześnie, np. z przemytnikami złota; dawnymi hipisami, którzy bywali w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Indyjskiej czy wreszcie z hinduskimi kupcami, wciąż dobrze mówiącymi po polsku. Osobiste narracje zderzają się z oficjalnymi archiwami oraz z dziełami sztuki inspirowanymi Wschodem (Tadeusz Kulisiewicz, Erwin Sówka, Egon Fietke).W 2017 roku, kiedy sama idea globalizacji przeżywa kryzys w obliczu obaw przed innymi kulturami, a szczególnie w kontekście zamykania się Polski przed 'obcymi' wpływami, międzykontynentalne związki nawiązane w epoce zimnej wojny wydają się potrzebną inspiracją. Zmuszają nas także do zrewidowania obrazu kraju przed przemianami Okrągłego Stołu i na początku transformacji lat 90. Bodźce do zmian stanowiły bowiem nie tylko kultura i polityka Zachodu, do których po 1989 roku władze oficjalnie się odwoływały – przestrzenią poszukiwania i testowania nowych wzorców życia był także Wschód, którego doświadczenie później praktycznie wyparto z oficjalnych narracji. Powszechne zapomnienie czy wręcz przemilczenie polskich wieloletnich związków z Indiami wpisuje się w istniejący od wieków problem mentalnego odwracania się od Azji, bezskutecznych prób budowania naszej tożsamości tylko i wyłącznie w oparciu o zachodnie normy. W czasach próby ponownego przewartościowania polskiej tożsamości i pozycji geopolitycznej ekspozycja 'Sklep polsko- indyjski' przypomina o różnych jej wariantach istniejących w przeszłości.Pierwsze etapy badań były prezentowane na Biennale w Pune oraz w Vadehra Gallery w Delhi, a w listopadzie 2017 roku wystawa zostanie przeniesiona do Clark House Initiative w Bombaju. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3  
Centrum Społeczności Żydowskiej JCC Warszawa, Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej i Łukasz Kos zapraszają na wyjątkową wystawę prac Ninel Kameraz Kos, która będzie do obejrzenia w mieszkaniu artystki w dniach od 26 maja do 4 czerwca 2017. Partnerem wystawy jest Żydowski Instytut Historyczny.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na spacer w języku angielskim po wystawie 'Syrena herbem Twym zwodnicza'. Publiczność odwiedzająca nowo powstały pawilon Muzeum obejrzy połączenie materiału historycznego – dzieł sztuki i artefaktów – z twórczością współczesnych artystów inspirowaną mitologicznym motywem. Celem wystawy jest pokazanie i uruchomienie potencjału tkwiącego w symbolu syreny. Jest to pierwsza tak duża wystawa współcześnie traktująca o syrenie, łącząca różne podejścia do zagadnień hybrydowości, tożsamości narodowej i mitologii. Tytuł to cytat z wiersza 'Dedykacja' Cypriana Kamila Norwida z 1866 roku, będącego osobistą inwokacją do Warszawy ('młodości mej stolico…') i przypomnieniem mitologicznej syreny jako niebezpiecznej hybrydy człowieka i zwierzęcia (oryginalnie ptak z głową kobiety), uwodzącej żeglarzy śpiewem i wiodącej ku zatraceniu. Poeta, by pokazać własne złożone relacje z Warszawą przywołuje antyczne źródła herbu – inwokacja Norwida zainspirowała metodę pracy twórców wystawy.Na przestrzeni wieków wyobrażenia i przedstawienia syren są tak różnorodne, że właściwie jedyne, co mają ze sobą wspólnego, to dwoistą, hybrydyczną naturę: człowieka i zwierzęcia. Nawet warszawski herb z mroków średniowiecza wyłania się zaskakująco jako postać męska, pół człowiek, pół skrzydlaty smok, zaś wizerunek kobiety ryby jako herbu miasta utrwala się dopiero u progu XVIII wieku. Wystawa oddaje tę różnorodność. Syrenę prezentują m.in. szkice Pabla Picassa, kolaże brytyjsko-amerykańskiej surrealistki Penny Slinger czy obrazy Doroty Jurczak. MUZEUM nad WisłąWybrzeże Kościuszkowskie 22 (Skwer Kpt. S. Skibniewskiego 'Cubryny')
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na spacer w języku angielskim po wystawie 'Syrena herbem Twym zwodnicza'. Publiczność odwiedzająca nowo powstały pawilon Muzeum obejrzy połączenie materiału historycznego – dzieł sztuki i artefaktów – z twórczością współczesnych artystów inspirowaną mitologicznym motywem. Celem wystawy jest pokazanie i uruchomienie potencjału tkwiącego w symbolu syreny. Jest to pierwsza tak duża wystawa współcześnie traktująca o syrenie, łącząca różne podejścia do zagadnień hybrydowości, tożsamości narodowej i mitologii. Tytuł to cytat z wiersza 'Dedykacja' Cypriana Kamila Norwida z 1866 roku, będącego osobistą inwokacją do Warszawy ('młodości mej stolico…') i przypomnieniem mitologicznej syreny jako niebezpiecznej hybrydy człowieka i zwierzęcia (oryginalnie ptak z głową kobiety), uwodzącej żeglarzy śpiewem i wiodącej ku zatraceniu. Poeta, by pokazać własne złożone relacje z Warszawą przywołuje antyczne źródła herbu – inwokacja Norwida zainspirowała metodę pracy twórców wystawy.Na przestrzeni wieków wyobrażenia i przedstawienia syren są tak różnorodne, że właściwie jedyne, co mają ze sobą wspólnego, to dwoistą, hybrydyczną naturę: człowieka i zwierzęcia. Nawet warszawski herb z mroków średniowiecza wyłania się zaskakująco jako postać męska, pół człowiek, pół skrzydlaty smok, zaś wizerunek kobiety ryby jako herbu miasta utrwala się dopiero u progu XVIII wieku. Wystawa oddaje tę różnorodność. Syrenę prezentują m.in. szkice Pabla Picassa, kolaże brytyjsko-amerykańskiej surrealistki Penny Slinger czy obrazy Doroty Jurczak. MUZEUM nad WisłąWybrzeże Kościuszkowskie 22 (Skwer Kpt. S. Skibniewskiego 'Cubryny')
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku rosyjskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o 'sobie', a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. Artyści:Zuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3  
Wystawa, poprzez 150 eksponatów z Azji Centralnej, Bliskiego Wschodu oraz Indonezji, prezentuje różnorodność społecznych ról kobiecych i męskich w świecie muzułmańskim. Przypomina o zróżnicowaniu kulturowym tego rozległego obszaru i o jego nieco mniej znanych aspektach, może też skłaniać do refleksji nad tradycyjnym podziałem ról w różnych kulturach.
Haremy, nieodłącznie kojarzone z Orientem, od stuleci rozpalające wyobraźnię Europejczyków, przywołujące na myśl zmysłowość i baśniowy luksus, były w istocie zamkniętym światem kobiet, do którego dostęp mieli wyłącznie nieliczni. Mieszkanki haremu sułtana, wysokiego dostojnika czy też  innego przedstawiciela elity wiodły życie w ukryciu, z dala od społeczeństwa, a w szczególności z dala od obcych – przyjezdnych. Niemniej, pod koniec XIX wieku, gdy fotografia stała się powszechna, życie kobiet z haremów uchwycone zostało aparatem. Został już tylko tydzień na obejrzenie wystawy prezentującej ponad 100 unikatowych pocztówek powstałych na przełomie XIX i XX wieku, z kolekcji Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych Polskiej Akademii Nauk.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3  
Prom Kultury Saska Kępa zaprasza na pierwszą w Polsce wystawę współczesnych artystów z pięciu państw Arabskich znad zatoki.
Zachwycające zdobieniami bransolety, pierścienie, naszyjniki i nakrycia głowy. W pierwszy czwartek marca w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie zostanie otwarta wystawa „Skarby ze starych skrzyń” – ekspozycja prezentująca tradycyjne ozdoby z różnych regionów Bułgarii (tradycyjne ozdoby bułgarskie ze zbiorów Regionalnego Muzeum Etnograficznego w Płowdiwie).
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na oprowadzanie w języku angielskim po wystawie 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Po wystawie oprowadzi przewodniczka Muzeum. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy.Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora. W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie kiedy 'dziewczyna zabiera głos', artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. ArtyściZuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na wernisaż wystawy 'Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst'. Wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Artyści:Zuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawieul. Pańska 3
Tylko do końca weekendu w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski można oglądać wystawę 'Duchy wspólnoty / Public Spirits'.  Wystawa mówi o problemach jednego regionu, jednak aktualnych dzisiaj na całym świecie. To opowieść o budowaniu wspólnot lokalnych wobec postępującej globalizacji, o reakcjach – artystycznych i społecznych – na takie problemy jak agresja militarna, nierówności społeczne, dyskryminacja i narzucane z zewnątrz narracje historyczne. Wystawa prezentuje prace dwudziestu jeden artystów z Tajwanu, Hong Kongu, Chin, Wietnamu, Singapuru, Indonezji, Kambodży, Tajlandii, Myanmar/Birmy i USA.
Słynny czeski artysta Jiří David bierze udział w grupowej wystawie w prestiżowej Galerii Le Guern, którą również reprezentuje. Wystawa do wnętrza Galerii Le Guern obejmuje nowe prace artystów stworzone specjalnie na wystawę z myślą o ich pokazaniu w dobrze im znanym pomieszczeniu, jak również starsze prace inspirowane architekturą prywatnych i publicznych przestrzeni. Osobną grupą prac są fotografie przedstawiające elementy architektury i motywy wizualne korespondujące z wnętrzem Galerii Le Guern. Modułowość, rytmiczność i powtarzalność motywów pojawiająca się w wielu dziełach jest wspólnym czynnikiem łączącym prace zrealizowane w oparciu o różne metody i techniki.
Słownik kolumbianizmów składa się z 10.000, aktualnie powszechnie używanych, haseł i wyrażeń kolumbijskiej odmiany języka hiszpańskiego, pochodzących z różnych regionów kraju. Zawiera słownictwo ogólne, potoczne, z języka młodzieżowego, związane z folklorem, kulturą, czy też z fauną i florą. Obecnie słownik zawiera 3.500 terminów, 4000 definicji i 3.000 przykładów użycia. Prezentowana wystawa jest zaledwie próbką prowadzonych badań naukowych na temat wariantu języka hiszpanskiego używanego w Kolumbii.
Autor ilustracji do 'Stu lat samotności' Gabriela Garcíi Márqueza, najważniejszej reprezentacji realizmu magicznego, rozszyfrowuje, interpretuje i przekłada język pisarza na język wizualny, starając się dotrzeć do jądra dzieła, odkryć sposób jego tworzenia, kwintesencję realizmu magicznego jako obszaru pojęciowego.
Instytut Słowacki zaprasza na prezentację wystawy fotografii zatytułowanej: 'Magiczna Słowacja'.
Ta niezwykła ekspozycja pokazuje, jak problematyka relacji polsko-żydowskich ujmowana jest w sztuce komiksowej ostatnich lat. Zobaczymy kilkanaście sygnowanych plansz komiksowych ze zbiorów Muzeum Żydów Polskich POLIN wraz z komiksami. Zobaczymy m.in.:plansze z powieści graficznych: 'Powstanie. Za dzień, za dwa' z rysunkami Krzysztofa Gawronkiewicza według scenariusza Marzeny Sowy, 'Zaduszki' Rutu Modan, „Naród zatracenia” z rysunkami Mariusza Sołtysika według scenariusza Macieja Świerkockiego, z multimedialnego zbioru komiksów „Historie i kreski”, narysowanego przez Jacka Michalskiego do scenariusza Moniki Powalisz (projekt edukacyjny Muzeum POLIN), krótka forma „Przemiana”, namalowana akwarelami przez Olgę Wróbel do scenariusza Moniki Powalisz, czy paski z cykli rysunków satyrycznych Marka Raczkowskiego z „Przekroju” oraz Tomasza Leśniaka i Rafała Skarżyckiego z „Gazety Wyborczej” . Wstęp wolny! Muzeum Historii Żydów Polskich POLINul. Anielewicza 6(sala pomnikowa)
Muzeum Azji i Pacyfiku zaprasza na wystawę czasową, która potrwa do listopada 2017 roku. Przedstawia ona fotografie zabytków i pozostałości kultury tybetańskiej w regionie Górnego Mustangu.
Prezentowane na wystawie fotografie są owocem pracy siedmiu uznanych mistrzów fotografii. Przedstawiają różne aspekty Korei: są zarówno rzetelnym zapisem życia w tym kraju, jak i obrazują jego piękno. Prace te są szansą na zetknięcie się z prawdziwą sztuką fotografii, w jej aspekcie dokumentacyjnym oraz artystycznym.Tak jak sugeruje podtytuł – 'Poza ludźmi, krainą i czasem' – fotografie przedstawiają prawdziwy obraz tego państwa. Zwiedzający mają okazję wejrzeć w przeszłość Korei, zobaczyć jej dynamiczną teraźniejszość, a także zerknąć na to, co oferuje przyszłość. Innymi słowy, ukazują duchowy dom Koreańczyków oraz prawdziwą Koreę. Artyści, których prace prezentowane są na wystawie, to mistrzowie portretowania Korei i jej mieszkańców.
Dom Aukcyjny DESA Unicum zaprasza na aukcję sztuki rosyjskiej. 'Rosyjska dusza jest jak spaniel, nawet jak mu jest wesoło, ma mordę rozpaczliwie smutną' – pisał Jacek Hugo-Bader. Złożoność duszy rosyjskiej odnaleźć można w literaturze, muzyce i filmie naszych wschodnich sąsiadów. Ale nie tylko – zamknięta jest także w codziennych, ale niezwykłych przedmiotach. Kazańska Ikona Matki Bożej, wizerunki świętych, unikatowy kowsz, dziewiętnastowieczne szkatułki, samowary czy papierośnice – już 8 grudnia świat dawnej Rosji odżyje podczas Aukcji Sztuki Rosyjskiej, którą poprzedzi wystawa wszystkich przedmiotów.
Wystawa sześciu polskich artystów zainspirowanych twórczością czeskich surrealistów (Toyen, Jindřich Štýrský, Karel Teige i in.) i także surrealizmem francuskim  w warszawskim Salonie DS. Artyści: Karolina Breguła, Grzegorz Kozera, Jan Mioduszewski, Marta Paciejewska, Iza Rogucka, Zo (Zofia Cielątkowska). Koła Magnetyczne nie jest kronikarską ekspozycją na temat surrealizmu, ale zachęta do podjęcia wolnej, plastycznej z nim gry. Zróżnicowanie stylistyczne kierunku zostało odtworzone dzięki artystom, reprezentującym rozmaite dyscypliny: malarstwo, kolaż, fotografię, video oraz performance. Prezentowane prace nie tylko korespondują z tradycyjnymi założeniami surrealizmu, ale stanowią ich współczesne rozwinięcie
Żydowski Instytut Historyczny zaprasza na wystawę 'Bracia Hirszenbergowie. W poszukiwaniu ziemi obiecanej'.

Strona 1 z 5